دراین سرای بی کسی کسی به در نمی زند به دشت پُر ملالِ ما پرنده پَر نمی زند یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کُند کسی به کوچه سارِ شب درِ سحر نمی زند نشسته ام در انتظارِ این غبارِ بی سوار دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند
+
نوشته شده در چهارشنبه نهم آبان 1386ساعت 5:23 توسط رعنا سعادت نژاد _ کارشناس پرستاری
|
تولد هر نوزاد به معنی آن است که هنوز خداوند به پویایی بشر امیدوار است
منوي وبلاگ
